داشتم میگفتم : درسته من خودمم فاز منفی ام ،
امااا معاشرت با فلانی رو اصلا دوست ندارم ، چون همه حرف ها و تک تک کلماتش بار منفی داره .
گفت: مگه تو فاز منفی حرف میزنی؟
گفتم : همونقدر که نیمه پر لیوان رو میبینم، نیمه خالی لیوان رو هم میبینم دیگه !
گفت : پس چرا من تا حالا ازت ندیدم؟
گاهی خسته میشی، غر میزنی، تو هم مثل همه آدم ها ،
اما همیشه خوش انرژی و با انگیزه ای .
کلماتت ، حرفات ، همیشه حال دل دیگران رو خوب میکنه!
اتفاقا همیشه نیمه پر لیوان دیگران رو میبینی،
حتی اونهایی که خودشون نمی بینن و نمی دونن .
راست می‌گفت...
شاید یه دلیل محبوبیتم بین دوستانم دقیقا همین باشه .
فقط یه سوال بدجور ذهنم رو درگیر کرده !
من که همون آدمم ،
چی توی ارتباط با تو باعث شده بود انقدر منفی و مالیخولیایی باشم؟؟
چرا همه چیز برام دارک بود؟
شاید حرف ها و برخوردهای تو ،
شاید موقعیت خودم ،
شاید اشتباه بودنه رابطه ،
شاید نامناسب بودن مون برای همدیگه،
شاید شناخت کم ،
شاید نداشتن تفاهم و درک متقابل از هم ،
شاید حس خود کم بینی من در برابر تو ،
شاید چون هیچ وقت نگفتی من و حسم برات کافی هستیم ،
شاید انقدر که خودت رو تایید کردی، منو نکردی !
و هزاران شاید و اما و اگر دیگر ....
بهتره به حرف دوست دیرینه ات گوش بدی و از آدم های سمی دوری کنی !!😊😊
.: Weblog Themes By Pichak :.